School is nu officieel over. De diploma-uitreiking is geweest en nu moeten we alleen nog maar onze boeken inleveren..
Het was toch wel spannend hoor, zo'n officieel gebeuren.. eerst de ergerlijke opening van de middag, maar ja traditie is traditie hoor ik ze nog zeggen.. En toen.. het moment! De diploma uitreiking voor de Havo 2009. Een hoop gedoe en blabla, en toen kwam het moment dat we een voor een op het podium geroepen werden om een corsage in ontvangst te nemen, het jaarboek mee te nemen én een kus van de rectrix (WIE?) Meteen het eerste wat ik dacht was "ik had moeten plassen vóórdat ik vertrok van huis." Maar ik ben een trooper, dus ik stond daar met mijn blaas afgeknepen toch maar mooi de vreemdeling rectrix te kussen. En daarna was het eindelijk zover.. nee niet de diploma's.. maar de speech! Samen met Ingrid hebben we een speech gedaan over hoe geweldig het niet was op school, en dat er niet meer gesext mag worden op de toiletten. Gelukkig werd er wat gelachen, anders had ik echt in mn broek geplast. Toen we weer gingen zitten werd gezegd dat Whatever kwam optreden, superleuk natuurlijk (al hoor ik mn vader nog zo zeggen "oh nee niet weer die grieten") en even dáárna was het wel eindelijk tijd voor de echte diplomauitreiking.
Per mentorklas gingen we naar een lokaal, en onze mentrix had nog iets persoonlijks erbij gedaan, een boekenlegger met een spreuk erop die ze toepasselijk vond. Bij mij was het "beter een levendige fantasie, dan een fantasieloos leven". Past natuurlijk perfect bij mij, dus bedankt daarvoor.
En nu ligt het daar maar een beetje te sukkelen op mijn bureau.. mijn havo-diploma. Voorlopig heb ik nog wel wat te doen, namelijk: Kamer regelen, inboedel van mijn zus overnemen, facebook spelletjes spelen, stiekem toch hopen op een reactie van the Real World, inschrijving afmaken bij opleiding, boeken sorteren én de 'Zet-iets-in-mijn-jaarboek-party' regelen.. aangezien bijna niemand van t vwo nog de tijd had iets in mn jaarboek te zetten.. en de helft van de havo al naar huis was of nooit was gekomen toen ik eenmaal mn jaarboek in mijn klauwen had. Dus zit je bij mij op school.. laat weten of je naar het feest van Tom en mij komt haha.
Ik voel echt de neiging om in mn volgende blog de klassenlijsten af te gaan en per persoon ALLES wat ik over die persoon heb te zeggen gewoon te plaatsen. Lijkt me lachen!
Want wie goed op de gegevens let, is dit pas mijn 11e blog dit hele kalenderjaar. Ergens is dat wel triest, maar ergens ook wel een teken dat ik een leven krijg.
Laatste reacties